Comparison of Cognitive Behavioral Therapy and Acceptance and Commitment Therapy on paranoid thoughts in women with postpartum depression

هدف پژوهش حاضر مقایسة اثربخشی درمانهای شناختی-رفتاری و مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افکار پارانوئیدی در زنان مبتال به افسردگی پس از زا یمسان بود. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پس یشآزمسون -پس آزمسون -پیگیس ری سهماهه با گروه کنترل و با هدف کاربردی بود. جامعة آماری شامل زنان مبتال به افسردگی پ از زایمان بود که در سال 98 به مراکز سالمت غسر اسستان البرز مراجعه کرده بودند. 45 نفر از مراجعان کسه افسسردگ ی آنهسا بسا مق یس اس افسردگی پ از زایمان ادینبورگ )EPDS )تأیید شد، بسه روش نمونسه گیس ری دردسترس انتخا و به روش نمونهگیری تصادفی در دو گروه آزمایش و یس ک گروه کنترل )هر گروه 15 نفر( جایدهی شدند. گروههسا بسرا ی پس یشآزمسون - پ آزمون-پیگیری به نسخة فارسی مقیاس افکار پارانوئیدی گسر ین )GPTS) به صورت داوطلبانه پاسخ دادند. بعد از پیشآزمون، اعضسا ی گسروه آزمسا یش 1 درمان شناختی-رفتاری و گروه آزمایش 2 درمان مبتنس ی بسر پسذ یرش و تعهسد دریافت کردند، اما گروه کنترل هیچ نوع مداخلسه ای را دریافست نکسرد. از روش تحلیل کوواریان و آزمون تعقیبی بونفرونی، با نرمافسزار -24SPSS اسستفاده شسسد. میسسانگین و انحسسراف معیسسار افکسسار پارانوئیسسدی، در پسسیشآزمسسون ،116/76±10/76 در پسسسسس آزمسسسسسون 106/29±12/31 و در پیگیسسسسسری 99/04±21/38 بود. همچنین میس انگین نمسرات در گسروه هسا ی پس آزمسون و پیگیری در گروههای آزمایش شناختی-رفتاری و پذیرش و تعهد، کمتر از گروه کنترل بوده است. تفاوت میانگین بین گروههای آزمایش شسناخت ی-رفتسار ی بسا گروه کنترل، معنادار نبوده )0/158=P)، اما تفساوت م یس انگین بس ین گسروه هسا ی آزمایش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با گسروه کنتسرل، معنسادار بسوده اسست )0/000=P). در مرحلة پیگیری نیز نتایج تکرار شد. با توجه به اثربخشی معنادار درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد پیشنهاد میشود این درمان، برای کاهش افکار پارانوئیدی در زنان مبتال به افسردگی پ از زایمان، درمسان ترج یحس ی درنظسر گرفته شود

The aim of this study was to compare the effectiveness of cognitive behavioral therapy and acceptance and commitment therapy on paranoid thoughts in women with postpartum depression, and the aim was practical. The method of this paper was quasi-experimental with a pretest-posttest design and a 3-month follow-up with the control group. The statistical population included all women with postpartum depression who presented to health centers in the western part of Alborz province in 2019. From the community, 45 of these patients, whose depression was confirmed using the Edinburgh Postpartum Depression Scale (EPDS), were selected by an available sampling method and by random sampling into two groups for experiments and a control group (15 people in each group) were included. For the pretest-posttest follow-up, all groups voluntarily answered the Persian version of the Green Paranoid Thoughts Scale (GPTS), and members of experimental group 1 received cognitive-behavioral therapy sessions, and members of experimental group 2 received acceptance and commitment therapy. However, the control group received no intervention. Analysis of covariance and Bonferroni test were performed using spss-24 software. The means and standard deviations of paranoid thoughts were 116.76±10.76 at pretest, 106.29±12.31 at posttest, and 99.04±21.38 at follow-up. The mean scores of the cognitive behavioral therapy and acceptance and commitment groups were also lower than those of the control group at posttest and follow-up. The mean difference between the cognitive-behavioral experimental groups and the control group was not significant (P=0.158), but the mean difference between the acceptance and commitment therapy experimental groups and the control group was significant (P=0.000). The results were repeated in the follow-up mode. Considering the significant efficacy of acceptance and commitment therapy, it is recommended that this treatment should be considered as the preferred treatment for reducing paranoid thoughts in women with postpartum depression.